Als het weerlicht

Als het weerlicht

Over de roman...

Turnhout,mei 1940. De moeder van de 7-jarige Hermina beslist om te vluchten naar Frankrijk met de vrouwen en kinderen van de familie; de mannen zijn gemobiliseerd.
Vanaf dat moment neemt het leven van het kleine meisje een onvoorziene maar definitieve wending, want “een oorlog vergeet je nooit”.
We volgen Hermina (Mien) van haar 7de tot haar 17de, dus ook nog in de na-oorlogse jaren waarin de vrachtwagen van haar vader haar belangrijkste leerschool wordt.
Een verhaal over de gruwel en absurditeit van oorlog en hoe een mensenleven er door wordt bepaald, tevens een verhaal over een zeer hechte vader-dochterband.
Riet Vanloo slaagt er telkens weer in om van een “gewoon verhaal” een beklijvende roman te maken. Pure vertelkunst.


Bestel het boek hier!



Het feest gaat niet door

VoorpublicatiePosted by Scriptomanen Mon, July 10, 2017 11:47:50


Ik word wakker door gestommel beneden aan de trap, sluip op blote voeten naar de overloop en steek mijn hoofd tussen de spijlen. Ik zie moeke met een zak aardappelen sleuren en die bij de voordeur zetten. Er staat ook al een grote koffer met daarop onze jassen en dikke dekens. Ze kijkt op en ziet me.

‘Ga u een beetje wassen, Mien,’ zegt ze. ‘En dan moogt ge uw communiekleren aantrekken’.

‘Waarom?’

‘Het feest gaat niet door en het is zonde om dat schoon kleedje te verkreukelen in de koffer.’

‘Waarom, moeke?’ Mijn keel doet zeer.

‘Omdat we nu vertrekken en geen gezeur!’

‘En mijn kroontje?’

‘Laat dat maar hier. Dat hebben we daar niet nodig. En haast u een beetje. Sjarel zal er zo zijn.’

‘En vake?’

‘Die is weg. Hendrik ook.’

‘Waar is vake?’ Ik krijg geen lucht meer.

Moeke loopt de woonkamer in en antwoordt niet. Een golf van verdriet overspoelt me. Ik tier en huil, ben ontroostbaar.

‘Geen gedoe, Hermina!’ roept moeke vanuit de keuken. Ze lijkt heel boos.

Snikkend stap ik in mijn zijden jurk. De parelmoeren knoopjes blijven open tot moeke even de tijd ziet om ze dicht te maken.

‘Waar gaan we nu naartoe?’ snik ik zachtjes.

‘Dat weet ik nog niet, Mien. Ik weet alleen dat we hier weg moeten.’